12-06-07

Josie on my mind

ik kom net van bij Josie, 't is te zeggen, haar blogje. ik vind daar al wel eens puzzelstukjes voor mezelf terug. zoals nu ook met de verkiezingen: blijkbaar zijn we beiden ongeveer even oud, en hebben we een vergelijkbare politieke voorkeur. ik ben als student nog begonnen als agalev-militante, maar ben even geleden naar de socialisten overgestapt: die hebben een aantal belangrijke groene initiatieven overgenomen, en zijn voldoende groot om dingen te kunnen verwezenlijken in de nationale politiek. en ze hebben een grandioos resultaat neergezet met de verkiezingen afgelopen herfst in antwerpen.

ik heb even overwogen om terug te keren naar mijn oude liefde, maar heb het niet gedaan, wegens alle peilingen die de tjeven als grote overwinnaar voorspelden. ik wilde dat er een rood-groene partij voldoende stemmen zou halen om een coalitie te kunnen vormen met een stuk van het rechts en blauw dat er stond aan te komen, maar het heeft niet mogen zijn. 

als bevolking krijgen we de regering die we verdienen, heb ik altijd gezegd. paars heeft het goed gedaan, ik begrijp de mensen niet die zo hard om verandering staan te roepen.

al denk ik dat het een beetje te maken heeft met het fel negeren van partijen als vb, en vooral hun aanhang. het leek wel dat hoe meer stemmen het vb kreeg, hoe linkser de punten van de, zowiezo al linkse socialisten en de groenen werden. de blauwen werden zelfs een stukje mee naar links gezogen. moet het ons dan verbazen dat de rechtervleugel van de socialisten en liberalen de aftocht blaast naar de conservatieven, die op zijn minst voorspelbaar zijn? en dan mogen we nog content zijn dat die mensen niet collectief voor het rechtse alternatief hebben gekozen, maar zich aan hebben gesloten bij de partij voor de mensen zonder mening (waarbij ik verwijs naar de stemtesten, die je, bij het consequent invullen van "geen mening", bestempelden als christen-democraat).

ik denk niet dat deze verkiezingen een schreeuw om verandering is geweest. ik denk dat dit een signaal is geweest van de kiezers van de huidige regering (of de laatste) om aan te geven dat "hun" partij te snel vernieuwt, dat het goed geweest is, maar dat ze nu even willen uitblazen. en bij wie kan dat beter dan bij een conservatieve centrumpartij?

ik denk ook dat de kiezers hoe langer hoe meer in de war geraken. de drie klassieke partijen stonden ooit voor thema's als de kloof tussen arm-rijk, al dan niet een staatshervorming, tewerkstelling, thema's die destijds voor een duidelijke polarisatie binnen het politieke landschap zorgden en die nu door alle partijen opgenomen worden in het programma, maar die veel minder leven bij de bevolking. de werkloosheid is immers terug laag, er zijn hoe langer hoe minder mensen die wakker liggen van een onafhankelijk vlaanderen. maar wel van de vreemdeling naast hen, een gezond evenwicht tussen werk en vrije tijd, het klimaat en de levenskwaliteit tussen hun nul en honderd jaar. allemaal thema's die ook op verschillende partijprogramma's staan, maar zelden als meest opvallende punten uitgespeeld worden, terwijl ik denk dat velen op basis daarvan de overstap zouden maken naar een andere partij, niet zelden weg van al wat extreem rechts is.

maar ik kan ook helemaal mis zijn. en dan kan ik het beter over mezelf hebben, en hoe ik nu iets ga doen aan wat voor mij belangrijk is. dus, Josie: ik ben gisteren naar mijn biowinkel gestapt, en heb me er opgegeven voor een groenten- en fruitabonnement, samen met twee vrienden, en dit concreet naar aanleiding van jouw artikeltje over biomanden een tijdje geleden. bedankt voor een nieuw puzzelstukje! 

 

 

14:19 Gepost door Miss Puttie in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: josie s diary, verkiezingen, bio |  Facebook |