19-06-06

feestje

mijn liefje is met geen stokken weg te slaan van de tv. wk voetbal. ik heb er me allang bij neergelegd, af en toe kijk ik mee, maar elke gelegenheid die zich voordoet, ben ik weg. zaterdag was er een burenfeestje. er werd gezongen, gedanst, gelachen, gegeten en gedronken. de straat is zo oud, de sfeer is zo warm, en open en vriendelijk en joviaal... we zorgen zo graag voor elkaar. omdat de ander alleen is, of veel mee maakt, of het moeilijk heeft maar ondanks alles blijft lachen. omdat ze soms zo veel dapperder, flinker, mooier lijken dan wijzelf, ook al is dat maar van waar je het bekijkt.

wanneer de avond valt, worden de groepjes mensen kleiner en stiller. komen er verdrietjes boven drijven, bezorgdheden, goedbedoelde maar harde raad, met een glaasje om de pil te vergulden en armen om in weg te kruipen. we willen afstand nemen van de mensen in ons hart, die ons pijn doen door elkaar pijn te doen. we zoeken antwoorden op de bodem van ons glas, en vinden er geen. ook niet het hoeveelste glas dat nu eigenlijk is, waarvan we nu de bodem onder ons zien.

de straat lijkt honderd keer langer dan anders. de nacht tien keer korter. de kater genadig. de volgende dag pijnlijk stralend en in schril contrast met scherpe kantjes die me bijgebleven zijn. we zitten aan tafel, en ik kan alleen maar toezien hoe ze krasjes maken op elkaars ziel, zonder verpinken, en zonder elkaar aan te kijken.

18:01 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.