26-06-06

creatief

ik zoek iets creatiefs om me in uit te kunnen leven. hebben het lijstje van mogelijkheden al gehaald: leren naaien (ik vind zelden kleren naar mijn zin, maar heb nog nooit een naaimachine van dichtbij gezien, en ben ook niet heel huiselijk), terug muzieklessen gaan volgen (maar hoe moet dat dan als er in het kort kinderen komen?), een cursus koken (niet meteen geweldig voor de lijn op termijn), een cursus digitale fotografie (staat op een hoge tweede plaats), maar uiteindelijk heb ik besloten terug te grijpen naar mijn eerste passie. schrijven. ik wil wel eens weten wat ik daar nu in waard ben. mijn eerste kortverhaal schreef ik toen ik zes was, over een kikker die verliefd werd op een eend. ze hadden de namen van mijn oom en tante die toen net gingen scheiden, de eersten binnen de familie en dat al na twee jaar getrouwd te zijn. opstellen op de lagere school waren de leukste opdrachten die ik mee kon krijgen en ik zat de hele zomer lang met mijn neus in de boeken. maar ik heb er nooit wat mee gedaan, alleen vaak gedacht (zoals zovelen,) "ik zou eens een boek willen schrijven". geen idee waarover, geen idee hoe ik eraan zou moeten beginnen, maar het blijft wel spelen. dus me gisteren ingeschreven op een thuiscursus. en op de site werd beloofd dat ze het me onmiddellijk zouden opsturen, dus vandaag heb ik om het halfuur mijn mail nagekeken, niks natuurlijk. geduld is een schone deugd die ik niet heb...

16:42 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: creatief, schrijven |  Facebook |

solden

zaterdag erop uitgetrokken met mama om haar in het nieuw te steken voor een receptie die avond. dat is zo één van die nieuwe dingen in ons oude leven. vroeger was het omgekeerd, en mocht ik in het nieuw gestoken worden, en was er eigenlijk nergens echt geld voor. niet voor dure kleren, niet voor een colaatje ergens onderweg, in een cafeetje. ik herinner me dat het meestal warm was (solden) met veel mensen, dat ik het heel vervelend vond, maar dat ik toch telkens iets mocht uitkiezen waar ik echt wild van was. zoals die blauwe geruite waaierrok met franjes en een speciale vlindergesp voor erop, toen ik twaalf was. uiteraard was dat dan om op feestdagen te dragen, maar ik voelde me er super in.

ondertussen is het financieel al een stuk makkelijker geworden voor ons beiden, en was het dus echt zorgeloos shoppen. twee paar schoenen tegelijkertijd, een handtasje dat ik niet kon laten staan, en mama van kop tot teen in het nieuw.

in mijn nieuwe schoenen loop ik trouwens een stuk rechter, en dat voelt een pak zelfzekerder aan. nu de kilo's nog...

11:28 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-06-06

 liedje voor de zomer

Reach up for the sunrise
Put your hands into the big sky
You can touch the sunrise
Feel the new day enter your life

Duran Duran

 

het is officieel zomer. het begin van een nieuw seizoen. staan in de top 5 voor deze zomer: een coupe klein genot bij Anthony Van Dyck, mosselen in de Maritime, kreeft in de Oesterput, minstens één strandwandeling op Sint-Anneke, een picknick in het park. het is soms simpel.

16:46 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-06

Major Tom to ground control

ik had het echt gehad gisteren. zeker toen de kat besliste dat ik wel lang genoeg achter de pc had gezeten en klaaglijk bleef miauwen tot ik me naast mijn liefje in de zetel had gezet, alwaar we keken naar: voetbal! ze bekeek me met een blik van "voila, dat bedoelde ik nu", draaide zich om en staarde de verdere avond naar buiten. enige beweging van mijn kant leverde meteen een dreigende maar geluidloze miauw op.

via de gsm een noodkreet gestuurd naar de rest van de wereld, naar het echte leven. het leverde op: vanavond bijkletsdate na het werk, morgen naar de film met mum (and sis?), vrijdag koken voor vrienden, ergens volgende week eten met vriendin en ergens volgende week ook met collega. de BMI en het gat in de portemonnee worden even naar de achtergrond verwezen.

de kortste nacht komt eraan. de langste dag ook. ik heb afleiding nodig van het feit dat het inmiddels weeral vijf jaar geleden is dat er een einde kwam aan mijn relatie met D. dat het een jaar geleden is dat hij getrouwd is, en binnenkort vader wordt. de week moet snel voorbij gaan, ik wil er niet over nadenken, ook al heeft het een plaats gekregen en ben ik heel blij met mijn liefje, naast me op de bank. ik heb geen zin in herinneringen en weemoed. ik wil mijn maatjes bellen en vragen of ze mee buiten komen spelen.

17:36 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-06-06

feestje

mijn liefje is met geen stokken weg te slaan van de tv. wk voetbal. ik heb er me allang bij neergelegd, af en toe kijk ik mee, maar elke gelegenheid die zich voordoet, ben ik weg. zaterdag was er een burenfeestje. er werd gezongen, gedanst, gelachen, gegeten en gedronken. de straat is zo oud, de sfeer is zo warm, en open en vriendelijk en joviaal... we zorgen zo graag voor elkaar. omdat de ander alleen is, of veel mee maakt, of het moeilijk heeft maar ondanks alles blijft lachen. omdat ze soms zo veel dapperder, flinker, mooier lijken dan wijzelf, ook al is dat maar van waar je het bekijkt.

wanneer de avond valt, worden de groepjes mensen kleiner en stiller. komen er verdrietjes boven drijven, bezorgdheden, goedbedoelde maar harde raad, met een glaasje om de pil te vergulden en armen om in weg te kruipen. we willen afstand nemen van de mensen in ons hart, die ons pijn doen door elkaar pijn te doen. we zoeken antwoorden op de bodem van ons glas, en vinden er geen. ook niet het hoeveelste glas dat nu eigenlijk is, waarvan we nu de bodem onder ons zien.

de straat lijkt honderd keer langer dan anders. de nacht tien keer korter. de kater genadig. de volgende dag pijnlijk stralend en in schril contrast met scherpe kantjes die me bijgebleven zijn. we zitten aan tafel, en ik kan alleen maar toezien hoe ze krasjes maken op elkaars ziel, zonder verpinken, en zonder elkaar aan te kijken.

18:01 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-06-06

jeuk

halve dagen verlof betekenen soms ook teveel tijd om na te denken. over relatie, kinderen, anderen... als ik zo rondkijk zie ik een boel mensen van mijn leeftijd en een beetje ouder, die getrouwd zijn, kinderen hebben, en soms ook weeral een scheiding achter de rug hebben. gemakkelijkheidshalve denk ik dan: ik heb mijn tijd genomen, om rond te kijken, na te denken, en daarin te groeien. maar het is natuurlijk niet zo dat de keuze verstandiger of juister is als je er langer mee bezig bent. niet noodzakelijk.

wat er bij ons anders is bijvoorbeeld, is dat we niet samen onze studententijd hebben meegemaakt, een periode in je leven vol vrijheid, zotte invallen, passie voor veel dingen, onbezonnenheid, naiveteit, volledige overgave. ik heb toch een paar lange relaties achter de rug, en ik merk dat dat melige kantje, dat gekke, zotte, intuitieve, door de tijd plaats is gaan maken voor een beetje... noem het eelt op de ziel, op de gevoelens. het is niet meer zo wauw en allesomvattend, overweldigend. en ik mis het ook niet (alle dagen), ik heb een fijne relatie, we hebben een zekere rust, ook belangrijk. er is toekomstperspectief, we hebben dat huisje-tuintje-boompje model dat we in onze studententijd zo kleinburgerlijk vonden.

maar dan vraag ik me af of het wel stevig genoeg is, en ooit nog kan zijn? natuurlijk beginnen ook af en toe de kriebels te komen om aan kinderen te beginnen, of liever, een kind (een om te starten, en dan zien we wel weer verder). of eerder een biologische klok. nu beginnen betekent mama worden als ik (bijna) 31 ben. op dit moment is die 31 een grotere motivatie dan dat het echt NU moet voor me. dan hoor ik bijvoorbeeld weer een verhaal over een ziek kindje, en denk ik even van: blij dat ik vanavond enkel de kat eten moet geven en de bloemen buiten water... de rust die ik zo lang heb gemist en nu weer gevonden heb, daar komt meteen weer een einde aan. ben ik bereid om dat nu al weer op te geven?

11:59 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-06-06

vakantie proloog

met dit warme weer, de halve dagen die ik vrij genomen heb om voor mijn liefje te zorgen, de uren voetbal op tv, daardoor de zee van tijd die ik heb om bij te lezen, geven me echt een bijna-vakantiegevoel. gisterenavond hebben we samen met de kat liggen wachten op het onweer, naast elkaar in bed, met het raam open... omdat we er de tijd voor hadden, omdat ik toch niet slapen kon, omdat ik me dat voor een keer niet kon aantrekken. fijn.

12:11 Gepost door Miss Puttie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |