30-08-06

Summer's gone

Pokkeweer gisteren. We hadden eigenlijk tickets om naar Joost Zweegers te gaan kijken in het Rivierenhof, maar het voelde te koud. Dus ben ik maar in de zetel onder mijn fleecedeken gekropen en heb ik (nog maar eens) naar The Last Boyscout gekeken. Een zetel verder vocht de kat tegen een keelontsteking: het arme beestje moet hoesten, heeft koorts, echt zielig. En ik kan haar niet uitleggen wat er scheelt, jammer genoeg...

De zomer is te kort geweest om mijn toch al kleine todo lijstje af te werken. En met de huidige temperaturen is het niet eenvoudig te weerstaan aan winterkost, dus dat projectje heb ik maar van mijn blog gehaald. Ik had er graag 5 g af gekregen tegen het huwelijk van mijn achterneef, maar met een grondige behandeling van mijn kapper en een nieuwe zwarte outfit zal ik er ook wel doorkunnen. ;-)

 

16:25 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joost zweegers, rivierenhof |  Facebook |

21-08-06

put

net stil geinformeerd naar hoe het ging met haar man. het dappere verhaal gehoord van een vrouw die in dezelfde situatie zit als liefje met mij een tijdje geleden. hoe pijn het doet dat hij goeie raad makkelijker aanneemt van een vreemde dan van die ene speciale persoon in zijn leven. hoe geweldig de kinderen zijn. beetje vochtige ogen bij de vraag: maar wie zorgt er nu voor JOU. ikke, zelf. en als een tantra voor zich uit: het komt wel goed. het komt wel goed.

ja, het komt wel goed. ik zou het willen schreeuwen. het is zo. hou vol. het is het waard. het is onwaarschijnlijk hoe veel we soms zeggen, en voelen, zonder het te horen, of zien of geloven. ik wilde sorry zeggen, in zijn plaats, en hoe dankbaar ik haar wel ben dat ze dat allemaal doet. maar de liefde in haar ogen sprak boekdelen: dat het wel goed was, dat iedereen in haar plaats hetzelfde zou doen.

rug recht, hoofd geheven. straffe madam.

16:50 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-08-06

nazomer

de herfst kruipt door de kieren naar binnen en legt een klamme deken over wat de zomer had moeten worden. alles komt vroeger: de appels in de tuin, de pompoenen hebben zich verslikt in het weer en doen niks, er staat een verloren aardbei in de tuin, naast de verroeste fiets en vele kubieke meters onkruid. hardnekkig doe ik alsof ik het niet zie. maar het is moeilijk. de baas is terug van vakantie met een rothumeur. ik zie de mensen vechten tegen een vroege winterdepressie. ik voel mijn lijf protesteren tegen de kou. het moet.

maar er is ook weer iemand verliefd. daar is het dus lente en vallen de sterren weer bij massa's aan haar voeten. genoeg om het weer even fijn warm van te krijgen.

 

15:29 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |