04-10-06

na de storm

de wind lijkt een beetje te zijn gaan liggen. we zien elkaar weinig, door omstandigheden, en niet omdat we het willen. we zoeken elkaar vaker op, proberen mekaar meer aandacht te schenken. ik probeer hem de ruimte te geven die hij vraagt. hij probeert me gerust te stellen door verre toekomstplannen te maken. het is niet genoeg.

soms panikeer ik in het midden van de dag en dan moet ik hem bellen, dan moet ik hem even horen, of zeggen dat ik echt met hem verder wil en dat ik van hem hou. ik probeer vrolijk en sterk te zijn, maar de tranen breken vaak door, en dan weet hij niet wat hij met me aan moet. hij probeert lief voor me te zijn. doet dingen die anders alleen konden als ik erom zeurde.

er verandert wel een en ander, en we komen nog wel vooruit, en het gaat beter dan bij onze vrienden (die slapen al niet meer samen), maar ik heb nog steeds het gevoel met scherven in mijn handen te zitten. en hij vraagt me die te negeren. kunnen we dat? het naast ons neerleggen en op zoek gaan naar iets nieuws?

16:47 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: toekomst, onzeker, angst |  Facebook |