27-02-08

Valentijn 2008

dit jaar was de eerste Valentijn die echt iets betekende voor mijn lief en mij. die ochtend mochten we voor de eerste keer zien wat ik bij me draag. we hadden al een hele week afgeteld: nog zoveel nachtjes slapen... nu ja, slapen. een paar keer per nacht word ik wakker, van een steek, of wat anders. dan maak ik een grimas, en glimlach ik even, want ik weet dat het onze baby is... en dan probeer ik weer verder te slapen.

donderdagochtend, negen uur. het is 15 mm groot. de gynaecoloog wijst een en ander aan, maar liefje en ik kijken alleen maar naar een knipperend wit puntje: het hartje. ik zou er uren naar kunnen kijken, met liefje's hand in de mijne. het is er dus echt. het groeit daar alle dagen een beetje, zonder dat we eraan moeten denken, of er iets voor moeten doen. het doet dat helemaal zelf.

bij het buitengaan krijgt liefje nog een fluo groene schoudertas met foldertjes in zijn handen geduwd. zo fier als een gieter paradeert hij ermee over straat. fluo groen.

het doet ongelooflijke dingen met ons.

14:31 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, echo |  Facebook |