31-10-06

to pil or not to pil

ik heb het dan maar zelf in een mailtje gezet. dat ik geen zin heb om vanavond terug met die pil te beginnen, maar dat het waarschijnlijk wel weer over zou gaan. zijn reactie was niet meteen die waarop ik had gehoopt: dan stop je er toch gewoon mee. dat die chemische rommel nergens goed voor zou zijn, en dat we alternatieve anticonceptiemiddelen konden gebruiken. niks over kinderen, met geen woord. niet bepaald iets om dieper op in te gaan via mail.

waarom vraag ik het hem niet gewoon, dan, hoe het staat? ik heb schrik dat ik hem daarmee onder druk zet, zeker gezien onze laatste crisis, die nog maar dateert van begin september. ik heb hem tijd gegeven om na te denken over hoe hij denkt over een leven lang samen. ik krijg vooral positieve signalen: we hebben een nieuwe wasmachine gekocht, we maken plannen voor reisjes, concerten, de feestdagen, allemaal dingen die je langetermijn kan noemen. maar kinderen, de echte levenslange termijn, is toch nog een categorie hoger.

ondertussen gaat hij volgende week op stap met zijn vrouwelijke collega, naar een concert. ik ben niet gevraagd, het is nog niet duidelijk of ik erbij zou mogen zijn als het zou kunnen, en mijn jaloerse stemmetje komt weer boven. we zitten in zo'n fragiele fase... ik laat hem anders heel vrij, controleer hem nauwelijks, maar dit is het soort dingen dat ik zelf teveel heb gedaan in het verleden, om zomaar zonder slag of stoot aan te nemen dat het veilig is. natuurlijk vertrouw ik hem. maar dat krijg ik niet uitgelegd aan dat jaloerse stemmetje...

16:19 Gepost door Miss Puttie in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pil, jaloers |  Facebook |